الشيخ الكليني (مترجم: اردكانى )
633
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى)
زشت شمارد ، مانند كسى است كه بر خداى عزّوجلّ و بر رسول او صلى الله عليه و آله عيب كرده ( و بنابر بعضى از نسخ كافى ، معنى آن ، چنان است كه در حديث سابق گذشت ) . و آنكه بر اورد كند در چيزى ؛ خواه آن چيز كوچك باشد و خواه بزرگ ، بر حدّ شرك به خداست . و امير المؤمنين عليه السلام ، درى از درهاى خدا بود كه نمىتوان به نزد او رفت ، مگر از آن در . و نيز راه خدا بود كه هر كه در غير آن در آمد ، هلاك گرديد . و به اين روش احوال ائمّه عليهم السلام جارى شده يك به يك ، به ترتيب . و خدا ايشان را ركنهاى زمين گردانيده تا اهل خويش را به حركت نياورد . و نيز آن حضرت حجّت رساى خداست ( يا خدا حضرات ائمّه را حجّت رساى خود گردانيده ) ، بر هر كه در بالاى زمين و هر كه در زير خاك است » . و حضرت فرمود كه : « امير المؤمنين عليه السلام فرمود كه : منم قسمت كننده از جانب خدا در ميان بهشت و دوزخ ، و منم فاروق اكبر ، و منم صاحب عصا و ميسم . و هر آينه همهء فرشتگان و روح اقرار كردند براى من ، مثل آنچه براى محمد صلى الله عليه و آله اقرار كردند . هر آينه بار شدم بر مركوب بار بردارنده كه مانند مركوب محمد است ( يا بار شده است بر من بارها كه مثل بارهاست كه بر آن حضرت بار شده بود ) ، و اين بارها است ( يا باربردارى است ) كه منسوب است به سوى پروردگار . و به درستى كه خدا محمد را صلى الله عليه و آله مىخواند و خلعت مىپوشاند و مىفرمايد كه سخن گويد و مرا نيز مىخواند و خلعت مىپوشاند و مىفرمايد كه سخن گويم . پس من سخن مىگويم بر اندازهء گفتار آن حضرت و هر آينه خدا خصلتهاى چند را به من عطا فرموده كه آنها را به كسى كه پيش از من بوده ، عطا نفرموده و آنها اين است كه ، علم مرگها و بلاها و نسبهاى مردم و فصل خطاب را به من تعليم داده . پس آنچه مرا پيشى گرفته ، از من در نگذشته ، و آنچه از من پنهان است در ظاهر ، در حقيقت از من دور نيست . مژده مىدهم به اذن خدا و از جانب خداى عزّوجلّ مىرسانم و خدا ، مرا در همهء اينها به اذن خويش تمكين و دسترس داده است » . 526 / 3 . محمد بن يحيى و احمد بن محمد هر دو روايت كردهاند ، از محمد بن حسن ، از على بن حسّان كه گفت : ابوعبداللَّه رياحى مرا حديث كرد ، از ابوصامت حُلوانى ، از امام محمد باقر عليه السلام كه آن حضرت فرمود كه : « امير المؤمنين عليه السلام بر ساير خلق زيادتى دارد ( يا او را بر ايشان زيادتى ده ) در همه چيز آنچه را كه آورده ، آن را فرا مىگيرم ، و به آن عمل مىنمايم ،